شماره ۱۷۲ - سحر به سوی چمن یار چون شمال گذشت

سحر به سوی چمن یار چون شمال گذشت
ز لطف جلوه اش آب از سر نهال گذشت ۱

مدار مجلس افتادگان به او افتاد
ستم به جام جم از ساغر سفال گذشت ۲

چنان نمود محبت به من صف آرایی
که شیر در نظرم خوشتر از غزال گذشت ۳

به زندگی ز غمت دیده بودم آشوبی
که روز حشر به من چون شب وصال گذشت ۴

درین زمانه ز آدم نشان مجوی سلیم
ز دور آدم، چندین هزار سال گذشت ۵