شماره ۱۷۳ - دلم از آبله ی غم چو کف سوخته است

دلم از آبله ی غم چو کف سوخته است
جگر از تشنگی ام چون صدف سوخته است ۱

عشق را رغبت آمیزش من نیست عجب
میل آتش همه جا بر طرف سوخته است ۲

ناوک آه من از شعله بود همچو شهاب
پیکر چرخ ازان چون هدف سوخته است ۳

آه ازین شعله ی آواز تو مطرب که ازو
هر طرف می نگرم چنگ و دف سوخته است ۴

دلم از آتش تب آمده در سینه به جوش
نیست تبخال لبم را که کف سوخته است ۵

اثر ناله سلیم از دل پر داغ بپرس
شاهد شعله ی آواز، دف سوخته است ۶