هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ بیانگر حالات روحی شاعر است که درگیر عشق، جنون، و وسواس فکری شده است. او از عشق الهی و دردهای روحی خود سخن میگوید و از ناآرامیهای درونی و سردرگمی در مسیر زندگی مینالد. همچنین، اشارهای به مفاهیم فلسفی مانند عمر گذرا و جستجوی حقیقت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد و ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار یا ناملموس باشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری (مانند اسکندر و خضر) نیاز به پیشزمینهی فرهنگی دارد.
شماره ۱۷۸ - چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست
چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست
جنون در کاسه ی سر چون صدا در طاس پیچیده ست ۱
ز پیچ و تاب انگشتم به شاخ آهوان ماند
ز بس عشق تو دستم ای خدانشناس پیچیده ست ۲
فلک را نیست جز آزار از پهلوی من حاصل
نمی دانم که این کاغذ چه برالماس پیچیده ست ۳
وجود ما شتابان قاصدی بر توسن عمر است
ازان خود را چنین از جامه در کرباس پیچیده ست ۴
سلیم از دعوی بیجای آب زندگی دایم
سکندر خضر را گم کرده بر الیاس پیچیده ست ۵
جنون در کاسه ی سر چون صدا در طاس پیچیده ست ۱
ز پیچ و تاب انگشتم به شاخ آهوان ماند
ز بس عشق تو دستم ای خدانشناس پیچیده ست ۲
فلک را نیست جز آزار از پهلوی من حاصل
نمی دانم که این کاغذ چه برالماس پیچیده ست ۳
وجود ما شتابان قاصدی بر توسن عمر است
ازان خود را چنین از جامه در کرباس پیچیده ست ۴
سلیم از دعوی بیجای آب زندگی دایم
سکندر خضر را گم کرده بر الیاس پیچیده ست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - رنگ سخنت زان لب جان پرور سرخ است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - خاک راهیم و غبار ما چو آب گوهر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
