شماره ۲۶۶ - خط نیست این به گرد گلت، سبزه ی تری ست

خط نیست این به گرد گلت، سبزه ی تری ست
این خط برای دعوی حسن تو محضری ست ۱

از خضر، رهروان تو منت نمی کشند
هر موج ریگ بادیه بر چشمه رهبری ست ۲

ناموس برده پرده نشینان باغ را
ای تاک، دختر تو چه محجوب دختری ست ۳

بر رهگذار جلوه ات ای ابر نوبهار
هر دانه بر زمین چمن، خاک بر سری ست ۴

سر نیست ای حریف، وگرنه درین چمن
هر لاله است تاجی و هر غنچه افسری ست ۵

ای ناخدا، ز صحبت او احتراز کن
طوفان ندیده ای که چه دیوانه ی تری ست ۶

روزم سیاه گشته ز شوخی که هر زمان
چون آفتاب گنجفه در دست دیگری ست ۷

از بس چمن سلیم برافروخت از بهار
هر غنچه ای به شاخ، درخشنده اختری ست ۸