شماره ۳۰۶ - دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است

دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است
چراغ بزم سلیمان مصاحب باد است ۱

دماغ نکهت گل نیست ما خموشان را
به عندلیب بگویید این چه فریاد است ۲

کسی نمانده که گیرد خبر ز حال کسی
به باغ نوحه ی قمری ز فوت صیاد است ۳

به کار خویش همه محکم اند اهل جهان
برای مخزن خود غنچه قفل فولاد است ۴

غبار گشت و ز سرگشتگی خلاص نشد
چه شورش است که در خاک آدمیزاد است؟ ۵

کسی ندیده ز خوبان وفا، مکش آزار
ببین چه قهقهه ای کبک را به فرهاد است ۶

به حسن بت چو برهمن تعجب من دید
به خنده گفت که این رتبه ای خداداد است ۷

به کوی او که رساند سلیم خاک مرا؟
اگر کسی زند آبی بر آتشم، باد است ۸