شماره ۳۱۹ - همچو مرغان قفس ما را ز گل بویی بس است

همچو مرغان قفس ما را ز گل بویی بس است
بوسه ای ما تشنگان را از لب جویی بس است ۱

آن گروهی را که رو بر قبله باشد، دیگرند
قبله ی ما بت پرستان طاق ابرویی بس است ۲

حسرت چشم سیاهی کشت در وادی مرا
از برای شمع خاکم چشم آهویی بس است! ۳

ظرف چینی ناله از دست گدایان می کند
از سر فغفور با او هست اگر مویی بس است ۴

عاشق دیگر ترا ای بی وفا در کار نیست
چون سلیم خسته دل داری دعاگویی بس است ۵