شماره ۳۵۱ - خوش آن دمی که لبم گردد آشنای قدح

خوش آن دمی که لبم گردد آشنای قدح
به پای خم سر خود را نهم به جای قدح ۱

بنوش می که سری در جهان نمی بینم
که چون حباب بود خالی از هوای قدح ۲

به غیر حرف می از می کشان چه می خواهی
که در نماز نخوانند جز دعای قدح ۳

ز دل جفای ترا وصل عذرخواهی کرد
که بوسه ی لب ساقی ست خونبهای قدح ۴

کنم سلیم وصیت که ساقی از پس مرگ
کند چو توبه به خاکم به زیر پای قدح ۵