هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مفاهیمی مانند عشق، جستجوی معنوی، رنج و تلخی‌های زندگی، و تحول درونی می‌پردازد. شاعر از نمادهایی مانند تیغ، دریا، کشتی، خضر، و مرغ دل استفاده کرده تا احساسات عمیق انسانی و چالش‌های روحی را بیان کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از اشارات نمادین ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۳۶۷ - آبروی تیغ را خونگرمی بسمل برد

آبروی تیغ را خونگرمی بسمل برد
کی تواند صرفه ای از قتل ما قاتل برد ۱

چشم همراهی مدار از کی که موج از جوش بحر
کی تواند کشتی خود را سوی ساحل برد ۲

خضر را هم آگهی از کعبه ی توفیق نیست
چون کسی از جستجو راهی به این منزل برد؟ ۳

مژده بادا مرغ دل ها را که می بینم دگر
بر سر آن دست شهبازی که زنگ از دل برد ۴

خضر دایم در سر کوی مغان چون روزگار
جاهلان را آورد در مجلس و کامل برد ۵

از شرافت هرکه با ما دم زند، تر می شود
خاک هرکس در ره سیلاب آرد، گل برد ۶

لذت دشنام او دل می برد از کف سلیم
همچو شیرینی ندیدم من که تلخی دل برد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - به صحرا آن کمان ابرو پی نخجیر می آید
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - ماه چون روی او نمی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.