هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی معشوق و جذبههای عشق را با تصاویر شاعرانه مانند ابروی بلند، گیسوی بلند و کوی خرابات توصیف میکند. شاعر از دلبستگی به معشوق و ناکامیهای خود در عشق سخن میگوید و از مفاهیمی مانند جذبههای معنوی و دنیوی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و عاشقانهی عمیق در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد.
شماره ۳۷۰ - ای نهاده حسن را برطاق از ابروی بلند
ای نهاده حسن را برطاق از ابروی بلند
بسته دست عالمی را با دو گیسوی بلند ۱
جذبه ی کوی خراباتم اگر گشتی رفیق
چون کبوتر می زدم از کعبه یاهوی بلند ۲
گفتگوی زلف او ای دل چو خواهی سر کنی
نام بردن احتیاجی نیست: هندوی بلند! ۳
بی نصیبم کرده همت از مراد روزگار
در کمندم کوتهی آمد ز بازوی بلند ۴
حاصل دنیا به همت درنیامیزد سلیم
می رود آب روان دشوار در جوی بلند ۵
بسته دست عالمی را با دو گیسوی بلند ۱
جذبه ی کوی خراباتم اگر گشتی رفیق
چون کبوتر می زدم از کعبه یاهوی بلند ۲
گفتگوی زلف او ای دل چو خواهی سر کنی
نام بردن احتیاجی نیست: هندوی بلند! ۳
بی نصیبم کرده همت از مراد روزگار
در کمندم کوتهی آمد ز بازوی بلند ۴
حاصل دنیا به همت درنیامیزد سلیم
می رود آب روان دشوار در جوی بلند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۹ - می دو ساله به لب های یار من نرسد
گوهر بعدی:شماره ۳۷۱ - حمله ی شوق تو غافل را دل آگاه داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
