هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر عشق و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از ناز و نیاز عاشق و معشوق، صبر و تحمل در برابر سختیها، و بیاعتنایی به دنیای مادی سخن میگوید. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی و معنوی مانند بهشت و هما دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۳۷۸ - چشم من ناز توتیا نکشد
چشم من ناز توتیا نکشد
غنچه ام منت صبا نکشد ۱
آنچه من می کشم به زیر فلک
دانه در زیر آسیا نکشد ۲
نوبهار است، در چمن زاهد
جام می می کشد، چرا نکشد ۳
از سر کوی او کسی به بهشت
نرود چون قلم که پا نکشد ۴
سر ازان زیر بال خود دارم
که هما منت هما نکشد ۵
رو به بیگانگان سلیم آریم
کآشنا ناز آشنا نکشد ۶
غنچه ام منت صبا نکشد ۱
آنچه من می کشم به زیر فلک
دانه در زیر آسیا نکشد ۲
نوبهار است، در چمن زاهد
جام می می کشد، چرا نکشد ۳
از سر کوی او کسی به بهشت
نرود چون قلم که پا نکشد ۴
سر ازان زیر بال خود دارم
که هما منت هما نکشد ۵
رو به بیگانگان سلیم آریم
کآشنا ناز آشنا نکشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۷ - قاصد، دیگر به تو کم می رسد
گوهر بعدی:شماره ۳۷۹ - آن کس که ز آسوده دلی رنگ برآرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
