هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که از عناصر طبیعت مانند زلف سنبل، گل، بلبل و دریا برای توصیف عشق و احساسات استفاده میکند. شاعر از عشق، جدایی و وعدههای عاشقانه سخن میگوید و با تصاویر زیبا و استعاری، حالات عاشقانه را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک ادبی و عاطفی دارند که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۳۸۰ - عشق دل ها را به آن زلف چو سنبل می دهد
عشق دل ها را به آن زلف چو سنبل می دهد
زلف چون دلگیر می گردد، به کاکل می دهد ۱
گل شکفت و در چمن بازار سودا گرم شد
باغبان ساغر ز ما می گیرد و گل می دهد ۲
همچو مستان هر نفس جامی ز روی دوستی
گل ز گل می گیرد و بلبل به بلبل می دهد ۳
عشق گوید با تو دارم کارها در وقت مرگ
موج دریا وعده ما را بر سر پل می دهد ۴
صورت چین است پنداری نگار ما سلیم
هر نگاه گرم او یاد از تغافل می دهد ۵
زلف چون دلگیر می گردد، به کاکل می دهد ۱
گل شکفت و در چمن بازار سودا گرم شد
باغبان ساغر ز ما می گیرد و گل می دهد ۲
همچو مستان هر نفس جامی ز روی دوستی
گل ز گل می گیرد و بلبل به بلبل می دهد ۳
عشق گوید با تو دارم کارها در وقت مرگ
موج دریا وعده ما را بر سر پل می دهد ۴
صورت چین است پنداری نگار ما سلیم
هر نگاه گرم او یاد از تغافل می دهد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۹ - آن کس که ز آسوده دلی رنگ برآرد
گوهر بعدی:شماره ۳۸۱ - بی قراران گر ز کوی او برون گامی نهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.