شماره ۴۴۹ - شد بناگوش، چو صبحم همه یکبار سفید

شد بناگوش، چو صبحم همه یکبار سفید
موی سر بر سر من گشت چو دستار سفید ۱

عجبی نیست درین دور که خط خوبان
در ته زلف شود چون شکم مار سفید ۲

ای گل از چاک گریبان تو حیرت دارم
من که مویم شده چون صبح درین کار سفید ۳

نازم ای رشته ی تسبیح که در حلقه ی کفر
نتواند شود از شرم تو زنار سفید ۴

چشم یعقوب همین بر رهت ای یوسف نیست
چشم ها کرده چنین شوق تو بسیار سفید ۵

تا بود رنگ حنا خون مرا، در ره شوق
نگذارم که شود ناخن یک خار سفید ۶

ترسم از قحط خریدار به عهدت یوسف
موی چون شمع کند بر سر بازار سفید ۷

سبز باید در و دیوار به بنگاله سلیم
چه کنی خانه ی خود را در و دیوار سفید؟ ۸