هوش مصنوعی: این متن شعری است که به گذر سریع عمر و بی‌ثباتی زندگی اشاره دارد. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، رنج، جستجو و جنون استفاده می‌کند تا احساسات عمیق انسانی را بیان کند. همچنین، از نمادهای طبیعی مانند گل، خار و بیابان برای تقویت معنا بهره می‌گیرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه (مانند خون و رنج) ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۵۰۱ - روز بی معشوق و شب بی جام گلگون می رود

روز بی معشوق و شب بی جام گلگون می رود
می رود عمر سبک خیز و ببین چون می رود ۱

از ملاقات سرشکم عمرها رفت و هنوز
چون گلوی صید بسمل ز آستین خون می رود ۲

در بیابان جنون از بس که گرم جستجوست
خار می سوزد اگر در پای مجنون می رود ۳

برنمی تابد تن روشندلان بار لباس
از نمد آیینه ام چون آب بیرون می رود ۴

قطعه ای از خاک یونان است پای خم سلیم
طفل اگر آید به درس اینجا، فلاطون می رود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۰ - فلک انجام کاروبار ما داند چه خواهد شد
گوهر بعدی:شماره ۵۰۲ - یک تن به جهان خاطر وارسته ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.