شماره ۵۱۰ - مشکل که یاد ما به قدح نوشی آورد

مشکل که یاد ما به قدح نوشی آورد
دوری ست نشأه ای که فراموشی آورد ۱

رازی ست راز عشق که با هم دو گوش را
همچون کمان حلقه به سرگوشی آورد ۲

از ناله در خمار به تنگ آمدم، کجاست
یک سرمه دان شراب که خاموشی آورد ۳

تا هوش هست در سر من، گریه می کنم
کو یک دو جام باده که بیهوشی آورد ۴

یک حرف نشنوی زمن و غیر سوی خویش
گوش ترا گرفته به سرگوشی آورد ۵

بر یاد ما پیاله بنوشید همدمان
اما نه آن قدر که فراموشی آورد ۶

تجرید را ز دست برآید مگر سلیم
کآیینه را برون ز نمدپوشی آورد ۷