هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند خوشه، گل، تیر، مور و باده برای بیان احساسات شاعر استفاده شده است. شاعر از فرار از درد و رنج و جستجوی آرامش سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عمیق نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۵۴۳ - زلفت ز من حزین گریزد
زلفت ز من حزین گریزد
این خوشه ز خوشه چین گریزد ۱
در دست تو گل ز شرم رویت
وقت است در آستین گریزد ۲
تیر تو ز صحبت دل ما
با موزه ی آهنین گریزد ۳
از آفت برق، دانه ی ما
چون مور سوی زمین گریزد ۴
تا کی ز جهان چو برق جستن؟
بیدرد! کسی چنین گریزد؟ ۵
از باده سلیم چون کشم دست؟
کی مور ز انگبین گریزد؟ ۶
این خوشه ز خوشه چین گریزد ۱
در دست تو گل ز شرم رویت
وقت است در آستین گریزد ۲
تیر تو ز صحبت دل ما
با موزه ی آهنین گریزد ۳
از آفت برق، دانه ی ما
چون مور سوی زمین گریزد ۴
تا کی ز جهان چو برق جستن؟
بیدرد! کسی چنین گریزد؟ ۵
از باده سلیم چون کشم دست؟
کی مور ز انگبین گریزد؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۲ - گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
گوهر بعدی:شماره ۵۴۴ - ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
