هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند گلستان، سرو، مرغان چمن و بلبل برای بیان احساسات عمیق و درد عشق استفاده میکند. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند شهادت و عید قربان دارد که بر جنبههای معنوی و فداکاری تأکید میکنند. شاعر از غربت و دوری از وطن نیز سخن میگوید و درد فراق را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند شهادت و فداکاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل دارند.
شماره ۵۴۲ - گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
فتنه را شاگردی مژگان او استاد کرد ۱
بس که مرغان چمن از دام او ترسیده اند
سرو را قمری خیال سایه ی صیاد کرد ۲
جای ماتم نیست چون روز شهادت می رسد
عید قربان است، می باید مبارکباد کرد ۳
می کنم چندان که فکر آشنایان وطن
نیست در یادم کسی کو را توانم یاد کرد ۴
از خس و خاری که بلبل را ز گل در دل شکست
آشیانی می تواند بهر خود آباد کرد ۵
بر ورق صد صورت شیرین کشم هردم سلیم
عشق در دستم قلم را تیشه ی فرهاد کرد ۶
فتنه را شاگردی مژگان او استاد کرد ۱
بس که مرغان چمن از دام او ترسیده اند
سرو را قمری خیال سایه ی صیاد کرد ۲
جای ماتم نیست چون روز شهادت می رسد
عید قربان است، می باید مبارکباد کرد ۳
می کنم چندان که فکر آشنایان وطن
نیست در یادم کسی کو را توانم یاد کرد ۴
از خس و خاری که بلبل را ز گل در دل شکست
آشیانی می تواند بهر خود آباد کرد ۵
بر ورق صد صورت شیرین کشم هردم سلیم
عشق در دستم قلم را تیشه ی فرهاد کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۱ - چون گل ز پاره ی دلم اسباب داده اند
گوهر بعدی:شماره ۵۴۳ - زلفت ز من حزین گریزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.