هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر احساسات شاعر درباره‌ی ناامیدی، شکست، و ناتوانی در برابر تقدیر است. شاعر از مستی، توبه، و شکستن طالع خود سخن می‌گوید و احساس می‌کند که در دستان سرنوشت اسیر است. او همچنین از عشق و امید به وصال معشوق سخن می‌گوید، اما با بدبختی و شکست مواجه می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و شکست نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.

شماره ۵۷۸ - ننگ مستی تا به کی قدر کمالم بشکند

ننگ مستی تا به کی قدر کمالم بشکند
نام توبه در دهن چون حرف لالم بشکند ۱

در شکستن طالعی همچون حبابم داده اند
گر خورد پهلو ز موج می، سفالم بشکند ۲

آسمان مست است و من در دست او پیمانه ام
گاه پرسازد، گهی همچون هلالم بشکند ۳

باغبان دیوانه و من چوب گل خود نیستم
بی سبب تا کی درین گلشن نهالم بشکند؟ ۴

می شود از باطنم ظاهر نگارستان چین
آسمان گر همچو فانوس خیالم بشکند ۵

در قفس همطالع مرغ کباب افتاده ام
هرکه بر من بگذرد، خواهد که بالم بشکند ۶

بر امید وصل او تا کی ز بخت بد سلیم
فال بگشایم، دل از مضمون فالم بشکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۷۷ - چه رنگ ها که ازین سیمتن شکسته شود
گوهر بعدی:شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.