هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند شکست، امید، توبه و تقدیر سخن میگوید. شاعر از شکستن عهدها، دلشکستگیها و امید به تغییر تقدیر صحبت میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند توبه، سرنوشت و تأثیر کلام اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند دلشکستگی و تقدیر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۷۷ - چه رنگ ها که ازین سیمتن شکسته شود
چه رنگ ها که ازین سیمتن شکسته شود
چه عهدها که ازین دلشکن شکسته شود ۱
نصیب بود که چون شیشه، توبه را عمری
نگاه دارم و در این چمن شکسته شود ۲
طلسم چرخ که عالم درو گرفتارند
امید هست که در دست من شکسته شود ۳
به کودکی چو پدر دید طالعم را، گفت
چه تیشه ها که ازین کوهکن شکسته شود ۴
ز ذکر توبه خموشم، که این سخن دایم
چو حرف لال، مرا در دهن شکسته شود ۵
سلیم، حرف خزان در چمن بلندمگوی
مباد رنگ گل از این سخن شکسته شود ۶
چه عهدها که ازین دلشکن شکسته شود ۱
نصیب بود که چون شیشه، توبه را عمری
نگاه دارم و در این چمن شکسته شود ۲
طلسم چرخ که عالم درو گرفتارند
امید هست که در دست من شکسته شود ۳
به کودکی چو پدر دید طالعم را، گفت
چه تیشه ها که ازین کوهکن شکسته شود ۴
ز ذکر توبه خموشم، که این سخن دایم
چو حرف لال، مرا در دهن شکسته شود ۵
سلیم، حرف خزان در چمن بلندمگوی
مباد رنگ گل از این سخن شکسته شود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۶ - جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کند
گوهر بعدی:شماره ۵۷۸ - ننگ مستی تا به کی قدر کمالم بشکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.