شماره ۶۱۲ - نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد

نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد
داد تا آبی جهان، خون در دل یاقوت کرد ۱

عمر از بس تلخ شد بر اهل عالم، شوق مرگ
خضر را چون اهل کشتی، زنده در تابوت کرد ۲

نیک و بد را فرق را فرق نتواند کند از یکدگر
پیری از بس این جهان کهنه را فرتوت کرد ۳

گر دل صد پاره ی مرغی به نوک خار دید
باغبان این چمن آن را خیال توت کرد ۴

هند شد همدوش عرش از کبریای من سلیم
جلوه ی من عرصه ی لاهور را لاهوت کرد ۵