هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از ناله‌های دل به خاطر عشق و شوق به معشوق سخن می‌گوید. در آن از مفاهیمی مانند عشق، رنج، صبر، و غیرت حسن استفاده شده است. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند غنچه، شیشه‌ی دل، و زلف معشوق، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم بلاغی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۶۱۳ - دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کند

دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کند
غنچه ی ما چو جرس زمزمه را خوب کند ۱

گر زند شعله دم از پرتو او، غیرت حسن
همچو منصور سرش را به سر چوب کند ۲

نه ز فرزندی او، از اثر معشوقی ست
ماه کنعانی اگر ناز به یعقوب کند ۳

ریزه ی شیشه ی دل بر سر هم می ریزد
کوچه ی زلف ترا شانه چو جاروب کند ۴

می کنند آنچه حسودان به من از صبر، سلیم
کرم هرگز نتواند که به ایوب کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱۲ - نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد
گوهر بعدی:شماره ۶۱۴ - پیاله چون به من از دست او حواله شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.