هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از نالههای دل به خاطر عشق و شوق به معشوق سخن میگوید. در آن از مفاهیمی مانند عشق، رنج، صبر، و غیرت حسن استفاده شده است. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند غنچه، شیشهی دل، و زلف معشوق، احساسات عمیق خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم بلاغی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۶۱۳ - دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کند
دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کند
غنچه ی ما چو جرس زمزمه را خوب کند ۱
گر زند شعله دم از پرتو او، غیرت حسن
همچو منصور سرش را به سر چوب کند ۲
نه ز فرزندی او، از اثر معشوقی ست
ماه کنعانی اگر ناز به یعقوب کند ۳
ریزه ی شیشه ی دل بر سر هم می ریزد
کوچه ی زلف ترا شانه چو جاروب کند ۴
می کنند آنچه حسودان به من از صبر، سلیم
کرم هرگز نتواند که به ایوب کند ۵
غنچه ی ما چو جرس زمزمه را خوب کند ۱
گر زند شعله دم از پرتو او، غیرت حسن
همچو منصور سرش را به سر چوب کند ۲
نه ز فرزندی او، از اثر معشوقی ست
ماه کنعانی اگر ناز به یعقوب کند ۳
ریزه ی شیشه ی دل بر سر هم می ریزد
کوچه ی زلف ترا شانه چو جاروب کند ۴
می کنند آنچه حسودان به من از صبر، سلیم
کرم هرگز نتواند که به ایوب کند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۲ - نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد
گوهر بعدی:شماره ۶۱۴ - پیاله چون به من از دست او حواله شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.