هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، تسلیم، و رهایی می‌پردازد. شاعر از زبان مجنون عشق سخن می‌گوید و به توصیف حالات روحی و عاطفی عاشق می‌پردازد. در این شعر، مفاهیمی مانند بی‌قراری، شکست، و رسیدن به حقیقت از طریق عشق بیان شده‌است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و شکست نیاز به بلوغ فکری دارند.

شماره ۶۱۶ - دل در طلب چه گوش به صوت درا کند

دل در طلب چه گوش به صوت درا کند
مجنون عشق، رقص به آواز پا کند ۱

مست تو پابرهنه به دریا حباب وار
بر روی آب گردد و کسب هوا کند ۲

درویش عشق را ز قلم دست کوته است
مشق شکستگی ز نی بوریا کند ۳

گریان به عالم آمد و نالان به خاک رفت
چون کوه، سنگ تربت عاشق صدا کند ۴

در ملک هند، بی می انگور سوختیم
کو غوره ای دریغ که کس توتیا کند ۵

دل را گمان صبر و شکیبی به خویش هست
معلوم می شود گره خود چو وا کند ۶

مغرور را سزا رسد از دور آسمان
باد از بروت خوشه برون آسیا کند ۷

چون قطره، برگرفته ی خود را جهان سلیم
بر آسمان رساند و از کف رها کند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱۵ - ز فیض شمع رخت ذره آفتاب شود
گوهر بعدی:شماره ۶۱۷ - هر طرف جلوه کند، روی به ما بنماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.