هوش مصنوعی:
این شعر از درد و رنج شاعر سخن میگوید و تمایل به آرامش و فرار از مشکلات را بیان میکند. شاعر از جدایی و سختیهای زندگی شکایت دارد و به دنبال تسلی و آرامش است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد و رنج نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
شماره ۶۱۸ - همنشین از گریه ی من کاشکی دامان کشد
همنشین از گریه ی من کاشکی دامان کشد
خویش را بر گوشه ای چون موج ازین طوفان کشد ۱
از سموم آه، این ویرانه از بس گرم شد
اشک خود را از دلم در سایه ی مژگان کشد ۲
سر اگر بر من گران باشد، ز سر وا می کنم
درد دندان هرکه نتواند کشد، دندان کشد ۳
کی ز حسن سبز در ایران توان شد کامیاب
هرکه را طاووس باید، رنج هندستان کشد ۴
مشکل است از هم جدایی همنشینان را سلیم
ز استخوان من به آن ترکش مگر پیکان کشد ۵
خویش را بر گوشه ای چون موج ازین طوفان کشد ۱
از سموم آه، این ویرانه از بس گرم شد
اشک خود را از دلم در سایه ی مژگان کشد ۲
سر اگر بر من گران باشد، ز سر وا می کنم
درد دندان هرکه نتواند کشد، دندان کشد ۳
کی ز حسن سبز در ایران توان شد کامیاب
هرکه را طاووس باید، رنج هندستان کشد ۴
مشکل است از هم جدایی همنشینان را سلیم
ز استخوان من به آن ترکش مگر پیکان کشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۷ - هر طرف جلوه کند، روی به ما بنماید
گوهر بعدی:شماره ۶۱۹ - در عشق، دل چه ناله ی مستانه می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
