شماره ۶۱۹ - در عشق، دل چه ناله ی مستانه می کشد

در عشق، دل چه ناله ی مستانه می کشد
در آتش است لاله و پیمانه می کشد ۱

گر آشنای ما نشود، جای شکوه نیست
میلش به آشنایی بیگانه می کشد ۲

در هندم آن غریب که دایم چو نقش نرد
زین خانه رخت خویش به آن خانه می کشد ۳

در کشور جنون ز بس آشوب و انقلاب
دیوانه سنگ از کف دیوانه می کشد ۴

بیچاره مور خورده ز طول امل فریب
سست است تار سبحه و او دانه می کشد ۵

عاقل ز فوت کس نشود شادمان، که مرگ
همچون گدا، سری به همه خانه می کشد ۶

انجام این جهان چه تمنا کنی سلیم؟
طفل انتظار آخر افسانه می کشد ۷