شماره ۶۲۸ - سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد

سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد
ز دود آه دلم صبح را نفس گیرد ۱

ز قید باده پرستی دم نیم آزاد
چو محتسب بگذارد مرا، عسس گیرد ۲

ز دام زلف تو بیکار شد چنان صیاد
که همچو طفل به صد حیله یک مگس گیرد ۳

کند خیانت یک نفس، کشوری ویران
یکی ست دزد و عسس صدهزار کس گیرد ۴

به غیر جانی ازو نیست شرمساری ما
زمانه هرچه به ما داده است، پس گیرد ۵

روم سلیم چو سوی چمن، به هر قدمی
هزار جای سرراه من قفس گیرد ۶