هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد و رنجهای عشق و همنشینی با اهل دنیا سخن میگوید. شاعر از جنون و عشق حقیقی میپرسد و از فریبهای دنیا و ناپایداری آن شکایت دارد. همچنین، به موضوعاتی مانند ذوق، مستی، و روشنایی نمادین اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۶۳۶ - شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
جنون کجاست که سنگ از پی نزاع آرد ۱
ازین خرابه دم رفتن است، عشق کجاست
که هوش را به سرم از پی وداع آرد ۲
کدام ذوق و چه مستی، به جای خود بنشین
ترا که خرقه چو پروانه در سماع آرد ۳
چراغ لاله به پیش رخ تو بی نور است
که دزد همره خود شمع کم شعاع آرد ۴
ز کارهای موافق مخور فریب جهان
چو آن اصول که زن در دم جماع آرد ۵
سلیم لخت دلی چند، سوی ایران برد
چو آن کسی که ز هندوستان متاع آرد ۶
جنون کجاست که سنگ از پی نزاع آرد ۱
ازین خرابه دم رفتن است، عشق کجاست
که هوش را به سرم از پی وداع آرد ۲
کدام ذوق و چه مستی، به جای خود بنشین
ترا که خرقه چو پروانه در سماع آرد ۳
چراغ لاله به پیش رخ تو بی نور است
که دزد همره خود شمع کم شعاع آرد ۴
ز کارهای موافق مخور فریب جهان
چو آن اصول که زن در دم جماع آرد ۵
سلیم لخت دلی چند، سوی ایران برد
چو آن کسی که ز هندوستان متاع آرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۵ - مستان تواند خسته ای چند
گوهر بعدی:شماره ۶۳۷ - به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.