شماره ۶۷۱ - صبا دعای مرا سوی می گساران بر

صبا دعای مرا سوی می گساران بر
سلام خشکی ازین چشم تر به باران بر ۱

ملول شد دلت ای همنشین ز گریه ی ما
که گفته بود گل کاغذین به باران بر؟ ۲

حذر زگردش افلاک، خویش را چو غبار
به گوشه ای ز سر راه این سواران بر ۳

چه چاره کلفت ایام را به غیر از صبر
همیشه روز به شب همچو روزه داران بر ۴

متاع اهل وفا پیش گلرخان خوار است
صبا غبار مرا سوی خاکساران بر ۵

ازین چه باک جهان را سلیم فصل خزان
چون عندلیب ازین باغ گو هزاران بر ۶