هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و فلسفی است که بر اهمیت وجود عناصر کوچک و ظریف در زندگی تأکید دارد، حتی اگر عناصر بزرگتر و پررنگتر وجود نداشته باشند. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند غنچه گل، کشتی، نسیم و لاله، پیام خود را درباره ارزش ذاتی و جوهره درونی اشیا و انسانها بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند «وقت کشتن من» و «قتل» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۷۰۷ - زخم دل کم نیست، سامان گر نباشد گو مباش
زخم دل کم نیست، سامان گر نباشد گو مباش
غنچه ی گل هست، پیکان گر نباشد گو مباش ۱
کشتی ما چشم دارد بر خطر همچون حباب
چون نسیمی هست، طوفان گر نباشد گو مباش ۲
آنکه وقت کشتن من رحم بر حالم نکرد
بعد قتلم هم پشیمان گر نباشد گو مباش ۳
منصب گلچینی باغی ندارم، در تنم
جامه را چون پوست، دامان گر نباشد گو مباش ۴
زینت ارباب معنی، جوهر ذاتی بس است
لاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش ۵
هرکجا باشد ز کف مگذار جام می سلیم
سیر قزوین کن، صفاهان گر نباشد گو مباش ۶
غنچه ی گل هست، پیکان گر نباشد گو مباش ۱
کشتی ما چشم دارد بر خطر همچون حباب
چون نسیمی هست، طوفان گر نباشد گو مباش ۲
آنکه وقت کشتن من رحم بر حالم نکرد
بعد قتلم هم پشیمان گر نباشد گو مباش ۳
منصب گلچینی باغی ندارم، در تنم
جامه را چون پوست، دامان گر نباشد گو مباش ۴
زینت ارباب معنی، جوهر ذاتی بس است
لاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش ۵
هرکجا باشد ز کف مگذار جام می سلیم
سیر قزوین کن، صفاهان گر نباشد گو مباش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۶ - درون کاسه ی سر دارم از جنون آتش
گوهر بعدی:شماره ۷۰۸ - شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
