شماره ۷۰۸ - شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش

شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش
پیاله همچو کدو کن ز کاسه ی سر خویش ۱

تعلق وطنم باعث صد آزار است
اسیر ورطه چو کشتی شدم ز لنگر خویش ۲

غبار غم ز دلم کم نمی شود هرگز
چه خاک بود که کردم ز عشق بر سر خویش ۳

شکایت از که کنم من، که روزگار افکند
مرا چو ماهی خنجر به دام جوهر خویش ۴

ز صد سپاه نگردد سلیم روگردان
چو عکس آینه هرکس شود برابر خویش ۵