هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق و تصاویر شاعرانه برای بیان غم و اندوه، عشق به وطن، و مفاهیم فلسفی استفاده میکند. شاعر از عناصر طبیعت مانند دریا، موج، و نیلوفر برای توصیف حالات درونی خود بهره میبرد و به موضوعاتی مانند تاج شاهی و چراغ زیر سرپوش به عنوان نمادهایی از قدرت و معرفت اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی خواننده نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۰۹ - ز مژگان آب چشمم می زند جوش
ز مژگان آب چشمم می زند جوش
که دریا را نشاید کرد خس پوش ۱
درین دریا بود از سیلی موج
چو نیلوفر صدف نیلی بناگوش ۲
وطن در گوشه ای گیرم نگین وار
چو خاتم چند باشم خانه بر دوش؟ ۳
سر ما تاج شاهی را به معنی
بود همچون چراغ زیر سرپوش ۴
به بزمی لب سلیم از حرف بسته ست
که نتوان شمع او را کرد خاموش ۵
که دریا را نشاید کرد خس پوش ۱
درین دریا بود از سیلی موج
چو نیلوفر صدف نیلی بناگوش ۲
وطن در گوشه ای گیرم نگین وار
چو خاتم چند باشم خانه بر دوش؟ ۳
سر ما تاج شاهی را به معنی
بود همچون چراغ زیر سرپوش ۴
به بزمی لب سلیم از حرف بسته ست
که نتوان شمع او را کرد خاموش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۸ - شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش
گوهر بعدی:شماره ۷۱۰ - هلاک تاج نه چون شمع صبحگاهی باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.