هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، مخاطب را به دوری از غم‌های دنیوی و پرهیز از دلبستگی‌های مادی دعوت می‌کند. شاعر توصیه می‌کند که مانند آسمان باشیم نه زمین، و تنها به شراب (نماد معنویت) دل ببندیم. همچنین از وابستگی به دنیا و تحقیرهای آن پرهیز داده و عبرت‌گیری از دیگران را یادآور می‌شود.
رده سنی: 16+ مفاهیم عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند 'شراب' ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌تر گمراه‌کننده باشد.

شماره ۷۱۱ - ای دل ز گرد کلفت عالم غمین مباش

ای دل ز گرد کلفت عالم غمین مباش
چون آسمان وگرنه به روی زمین مباش ۱

بگذار هرچه هست بجز ساغر شراب
واقف ز جام باش و چو جم از نگین مباش ۲

خواهی که ایمن از بد و نیک جهان شوی
بی نیش و نوش چون مگس انگبین مباش ۳

سرده سرشک، چند کشی خواری از جهان
چون ابر این قدر نمد آبچین مباش ۴

از من بگیر عبرت، اگر اهل روزگار
صد آفرین کنند، سخن آفرین مباش ۵

رسوای عالمی شدی از عشق گلرخان
صدبار گفتمت که سلیم این چنین مباش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱۰ - هلاک تاج نه چون شمع صبحگاهی باش
گوهر بعدی:شماره ۷۱۲ - هرکه سرگرم کند شوق تو چون خورشیدش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.