هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، مخاطب را به دوری از غمهای دنیوی و پرهیز از دلبستگیهای مادی دعوت میکند. شاعر توصیه میکند که مانند آسمان باشیم نه زمین، و تنها به شراب (نماد معنویت) دل ببندیم. همچنین از وابستگی به دنیا و تحقیرهای آن پرهیز داده و عبرتگیری از دیگران را یادآور میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین استفاده از استعارههایی مانند 'شراب' ممکن است برای مخاطبان کمسنتر گمراهکننده باشد.
شماره ۷۱۱ - ای دل ز گرد کلفت عالم غمین مباش
ای دل ز گرد کلفت عالم غمین مباش
چون آسمان وگرنه به روی زمین مباش ۱
بگذار هرچه هست بجز ساغر شراب
واقف ز جام باش و چو جم از نگین مباش ۲
خواهی که ایمن از بد و نیک جهان شوی
بی نیش و نوش چون مگس انگبین مباش ۳
سرده سرشک، چند کشی خواری از جهان
چون ابر این قدر نمد آبچین مباش ۴
از من بگیر عبرت، اگر اهل روزگار
صد آفرین کنند، سخن آفرین مباش ۵
رسوای عالمی شدی از عشق گلرخان
صدبار گفتمت که سلیم این چنین مباش ۶
چون آسمان وگرنه به روی زمین مباش ۱
بگذار هرچه هست بجز ساغر شراب
واقف ز جام باش و چو جم از نگین مباش ۲
خواهی که ایمن از بد و نیک جهان شوی
بی نیش و نوش چون مگس انگبین مباش ۳
سرده سرشک، چند کشی خواری از جهان
چون ابر این قدر نمد آبچین مباش ۴
از من بگیر عبرت، اگر اهل روزگار
صد آفرین کنند، سخن آفرین مباش ۵
رسوای عالمی شدی از عشق گلرخان
صدبار گفتمت که سلیم این چنین مباش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۰ - هلاک تاج نه چون شمع صبحگاهی باش
گوهر بعدی:شماره ۷۱۲ - هرکه سرگرم کند شوق تو چون خورشیدش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.