شماره ۷۶۶ - ز سنگ رهگذر اندیشه ای کجا دارم

ز سنگ رهگذر اندیشه ای کجا دارم
به دست خویش چو از راستی عصا دارم ۱

به خواب، دولت وصل تو بر سرم آمد
گمان بری که به بالش پر هما دارم ۲

مبین شکفتگی ظاهرم، غم دل بین
که خار در جگر و پای در حنا دارم ۳

گذشت عمر به سرگشتگی، عجب حالی ست
که خاکم و روش سنگ آسیا دارم ۴

وجود لاغر من شد تمام طعمه ی عشق
فغان که در قفس استخوان هما دارم ۵

ز اضطراب به یک جا دمی قرارم نیست
سپند شوقم و آتش به زیرپا دارم ۶

سلیم بر دلم از بس نشسته گرد ملال
گمان بری به بغل مهر کربلا دارم ۷