هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، فراق، درد دل و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از عشقی نافرجام، دلشکستگی و رنجهای عاطفی میگوید و با تصاویری مانند «خانه ویران» و «زنجیر به ساق بستن»، احساس اسارت و اندوه را بیان میکند. همچنین، اشارهای به وطن و نوستالژی دارد که با اصطلاحاتی مانند «آهنگ وطن» و «صوت عراقی» نمایان شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه، همراه با اصطلاحات ادبی و تاریخی، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و دلشکستگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۸۴ - نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم
نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم
بر سر خانه ی ویران شده طاقی بستیم ۱
عشق مجنون اثری در دل لیلی کرده ست
سر زنجیر چو خلخال به ساقی بستیم ۲
با فراموشی بسیار، دگر با شوخی
بر سر مرغ دل خویش، جناقی بستیم ۳
سپر سینه و شمشیر فغان بیکار است
خصم ما کیست، چه بیهوده یراقی بستیم ۴
شب سرود دل ما بود به آهنگ وطن
در نشابور عجب صوت عراقی بستیم ۵
دل چه بر شاهد ایام گذاریم سلیم؟
ما که این عقد به امید طلاقی بستیم ۶
بر سر خانه ی ویران شده طاقی بستیم ۱
عشق مجنون اثری در دل لیلی کرده ست
سر زنجیر چو خلخال به ساقی بستیم ۲
با فراموشی بسیار، دگر با شوخی
بر سر مرغ دل خویش، جناقی بستیم ۳
سپر سینه و شمشیر فغان بیکار است
خصم ما کیست، چه بیهوده یراقی بستیم ۴
شب سرود دل ما بود به آهنگ وطن
در نشابور عجب صوت عراقی بستیم ۵
دل چه بر شاهد ایام گذاریم سلیم؟
ما که این عقد به امید طلاقی بستیم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸۳ - آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم
گوهر بعدی:شماره ۷۸۵ - به کوی عشق خوبان تا گذشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
