هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق، شراب و رنجهای زندگی سخن میگوید. او با استفاده از استعارههای زیبا مانند زنجیر، شمشیر و ماهتاب، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، به زندگی در مناطق مختلف مانند گیلان و لاهیجان اشاره میکند و از رنجهای بیپایان خود مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و رنجهای زندگی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۷۸۳ - آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم
آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم
ساغر به طاق ابروی شمشیر می خورم! ۱
از فیض ماهتاب، شرابم حلال شد
می در پیاله می کنم و شیر می خورم ۲
بیهوشی ام ز جلوه ی سبزان گیلک است
در لاهجانم و می کشمیر می خورم ۳
مورم، ولی ز خرمن عشق است دانه ام
چون موریانه جوهر شمشیر می خورم ۴
تا کی سلیم، جور جهان می توان کشید؟
چندین شکنجه من به چه تقصیر می خورم؟ ۵
ساغر به طاق ابروی شمشیر می خورم! ۱
از فیض ماهتاب، شرابم حلال شد
می در پیاله می کنم و شیر می خورم ۲
بیهوشی ام ز جلوه ی سبزان گیلک است
در لاهجانم و می کشمیر می خورم ۳
مورم، ولی ز خرمن عشق است دانه ام
چون موریانه جوهر شمشیر می خورم ۴
تا کی سلیم، جور جهان می توان کشید؟
چندین شکنجه من به چه تقصیر می خورم؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸۲ - خوش آن که بینم روی او، وز اضطراب از خود روم
گوهر بعدی:شماره ۷۸۴ - نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.