هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق، شراب و رنج‌های زندگی سخن می‌گوید. او با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند زنجیر، شمشیر و ماهتاب، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، به زندگی در مناطق مختلف مانند گیلان و لاهیجان اشاره می‌کند و از رنج‌های بی‌پایان خود می‌نالد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و رنج‌های زندگی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۷۸۳ - آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم

آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم
ساغر به طاق ابروی شمشیر می خورم! ۱

از فیض ماهتاب، شرابم حلال شد
می در پیاله می کنم و شیر می خورم ۲

بیهوشی ام ز جلوه ی سبزان گیلک است
در لاهجانم و می کشمیر می خورم ۳

مورم، ولی ز خرمن عشق است دانه ام
چون موریانه جوهر شمشیر می خورم ۴

تا کی سلیم، جور جهان می توان کشید؟
چندین شکنجه من به چه تقصیر می خورم؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۸۲ - خوش آن که بینم روی او، وز اضطراب از خود روم
گوهر بعدی:شماره ۷۸۴ - نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.