هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره نادیده گرفته شدن و بی‌عدالتی در جهان است. شاعر خود را با مجنون و کوهکن مقایسه می‌کند و از رنج‌های خود و دیگران می‌گوید. او از بخت بد و ناشناخته ماندن سخن می‌گوید و از تلاش برای رهایی از قید و بندهای زندگی می‌نالد. در نهایت، شاعر از مخاطب می‌خواهد که به باطن او نگاه کند، نه ظاهرش، و تأکید می‌کند که او و دیگران مانند آینه‌ای هستند که حقیقت را بازتاب می‌دهند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و انتقادی ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای درک کامل داشته باشند.

شماره ۸۲۸ - کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانیم

کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانیم
سواد خوان الف قامتان مژگانیم ۱

ز من حکایت مجنون و کوهکن بشنو
که ما فلک زدگان، طفل یک دبستانیم ۲

ز بخت ماست که ما را زمانه نشناسد
اگرچه سوده ی قندیم، در نمکدانیم ۳

ز قید چرخ به مستی کنیم فکر گریز
که باده پرتو مهتاب و ما غلامانیم ۴

طریق کار جهان را ز ما چه می پرسی
نه ایم خضر، که مجنون این بیابانیم ۵

ندیده گلشن روحانیان چه می دانی
که در سفال فلک، خوش نشین چو ریحانیم ۶

بود به سایه ی ما هرکجا اسیری هست
به تنگنای جهان ما چراغ زندانیم ۷

سلیم، ظاهر ما را مبین، به باطن بین
که دوست آینه و ما چو آینه دانیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۲۷ - هردم غمی آید ز حریفان لئیمم
گوهر بعدی:شماره ۸۲۹ - چو جای در صف طفلان کنم، ندیم شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.