هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر طبیعت مانند گل، باغ، شراب و رود، به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی می‌پردازد. شاعر از لذت‌های زندگی، عشق و وصال سخن می‌گوید و از توبه از شراب در مصحف گل یاد می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند رهایی، شادی و سماع عارفانه اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌های مکرر به شراب و می‌نوشی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

شماره ۸۳۵ - بیا که ساغر عشرت پر از شراب کنیم

بیا که ساغر عشرت پر از شراب کنیم
گل زمینی ازین باغ انتخاب کنیم ۱

هوای سیر چمن نیست بی دماغان را
به پای شاخ گلی همچو سبزه خواب کنیم ۲

سماع باده پرستان بهانه می خواهد
چو موج، رقص به آواز رود آب کنیم ۳

به وقت باده کشیدن ز شعله ی آواز
به باغ هر نفسی بلبلی کباب کنیم ۴

سفینه های گل و لاله در میان آریم
به باغ چون هوس صحبت کتاب کنیم ۵

نهفته آتشی از عشق در جگر داریم
ازان چو لاله و گل، آب در شراب کنیم ۶

نثار او نتوان کرد جان که خود داده ست
ز ابلهی ست که در کار گل گلاب کنیم ۷

به بزم وصل گذشتن ز کام دل سهل است
که ما به مصحف گل توبه از شراب کنیم ۸

تو از سلیم و سلیم از تو، دیگری خود نیست
پیاله گیر، ز هم تا به کی حجاب کنیم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۳۴ - ما خس و خار از ره خوبان به دامن می کشیم
گوهر بعدی:شماره ۸۳۶ - گرفته با برو دوش تو الفتی دوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.