هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مضامین مختلفی مانند عشق، رنج، بخشش، و روابط انسانی استفاده میکند. در آن از تشبیهات و استعارات مختلفی مانند مرغ بسمل، نوحهگر، و داستان یوسف و زلیخا استفاده شده است. همچنین، اشارههایی به فرهنگ و جغرافیای ایران و هند دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری نیاز به دانش پیشینه دارد.
شماره ۸۶۳ - به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان
به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان
مقامرخانه است آفاق، زر بنما و زر بستان ۱
کسی چون مرغ بسمل چند برآهنگ غم رقصد؟
بیا مطرب زمانی دف ز دست نوحه گر بستان ۲
به شیرین می کند عرض لباس عاریت خسرو
تو هم ای کوهکن از بسون تیغ دگر بستان ۳
به این مضمون نویسد نامه دایم پیرکنعانی
به یوسف، کز زلیخا دادم ای چشم پدر بستان ۴
تو از ایران سلیم و ما ز ملک هند می آییم
اگر مشتی نمک داری بده، از ما شکر بستان ۵
مقامرخانه است آفاق، زر بنما و زر بستان ۱
کسی چون مرغ بسمل چند برآهنگ غم رقصد؟
بیا مطرب زمانی دف ز دست نوحه گر بستان ۲
به شیرین می کند عرض لباس عاریت خسرو
تو هم ای کوهکن از بسون تیغ دگر بستان ۳
به این مضمون نویسد نامه دایم پیرکنعانی
به یوسف، کز زلیخا دادم ای چشم پدر بستان ۴
تو از ایران سلیم و ما ز ملک هند می آییم
اگر مشتی نمک داری بده، از ما شکر بستان ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶۲ - چون توان با غیر دل را خالی از کین ساختن
گوهر بعدی:شماره ۸۶۴ - آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.