شماره ۸۸۷ - بیا که باغ شد از لاله کوی میخانه

بیا که باغ شد از لاله کوی میخانه
هوا کشید چمن را به روی میخانه ۱

به خاکساری مستان بود عروج دگر
سپهر رشک برد بر سبوی میخانه ۲

کلید گنج سعادت ز موج می باشد
نگین جم طلب از خاکشوی میخانه ۳

ز شوق لعل تو چون خون گرم از رگ تاک
به پای خویش دود می به سوی میخانه ۴

دگر ز گوشه ی چشمی سلیم بیهوش است
که مست او نکند آرزوی میخانه ۵