شماره ۹۰۱ - سحر زان شمع باشد تاب خورده

سحر زان شمع باشد تاب خورده
که او شب باده در مهتاب خورده ۱

دلم بی نغمه ذوق از می ندارد
گل ما آب از دولاب خورده ۲

بود پرورده ی سرگشتگی دل
چو گوهر آب از گرداب خورده ۳

ازان زاهد ندارد ذوق گلشن
که دایم باده در محراب خورده ۴

ز بی تابی گل این باغ گویی
که آب از شبنم سیماب خورده ۵

مخورمی چون تراغم در کمین است
گران خیز است صید آب خورده ۶

سلیم از می دلم خرم نگردد
چه داند باده را، خوناب خورده ۷