هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند بلبل، گل، سرو، و مورچه برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده میکند. شاعر از عشق، دیوانگی، گذر عمر، و ناپایداری زندگی سخن میگوید و با تصاویر زیبا و نمادین، خواننده را به تفکر وامیدارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و گذر عمر نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۹۱۰ - چون نگه دارد مرا زنجیر زلف سنبلی؟
چون نگه دارد مرا زنجیر زلف سنبلی؟
بلبل دیوانه ام، می بایدم چوب گلی ۱
در ره عشق ای دل از سحر و فسون ایمن مباش
خانه ی هر مور این صحراست چاه بابلی ۲
عمر شبنم را چه می پرسی درین گلشن که هست
چتر هر طاووس، نخل ماتم شاخ گلی ۳
در گلستانی که دارد حسن سبزان اعتبار
سایه ی هر برگ باشد آشیان بلبلی ۴
خوش نباشد ساعد کافوری شاخ سمن
می رسد تا دست بر ساق سیاه سنبلی ۵
تا تواند از سر آن بگذرد گردون سلیم
کاشکی می داشت آب روی محرومان پلی ۶
بلبل دیوانه ام، می بایدم چوب گلی ۱
در ره عشق ای دل از سحر و فسون ایمن مباش
خانه ی هر مور این صحراست چاه بابلی ۲
عمر شبنم را چه می پرسی درین گلشن که هست
چتر هر طاووس، نخل ماتم شاخ گلی ۳
در گلستانی که دارد حسن سبزان اعتبار
سایه ی هر برگ باشد آشیان بلبلی ۴
خوش نباشد ساعد کافوری شاخ سمن
می رسد تا دست بر ساق سیاه سنبلی ۵
تا تواند از سر آن بگذرد گردون سلیم
کاشکی می داشت آب روی محرومان پلی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰۹ - دل درین بادیه سویی دود و من سویی
گوهر بعدی:شماره ۹۱۱ - ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
