هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند ریا، توبه، زهد، عشق و وفا میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و کنایههای زیبا، از بیمعنایی ریا و زهد ظاهری سخن میگوید و بر اهمیت عشق حقیقی و وفاداری تأکید میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوان تر نیاز به توضیح داشته باشند.
شماره ۹۱۱ - ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی
ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی
آیینه هست، قبله نما را چه می کنی ۱
ساقی، سپاه زهد و ورع را چو بشکنی
اول بگو که توبه ی ما را چه می کنی ۲
دست ستاره از مدد رزق کوته است
در جذب دانه اهربا را چه می کنی ۳
از رقص چون سپند نخواهی دمی نشست
چون آمدی به میکده، جا را چه می کنی ۴
هر پر ز بال جغد بود گنجنامه ای
ای خانمان خراب، هما را چه می کنی ۵
در عاشقی سلیم، تلاش وفا مکن
داری هزار عیب، وفا را چه می کنی ۶
آیینه هست، قبله نما را چه می کنی ۱
ساقی، سپاه زهد و ورع را چو بشکنی
اول بگو که توبه ی ما را چه می کنی ۲
دست ستاره از مدد رزق کوته است
در جذب دانه اهربا را چه می کنی ۳
از رقص چون سپند نخواهی دمی نشست
چون آمدی به میکده، جا را چه می کنی ۴
هر پر ز بال جغد بود گنجنامه ای
ای خانمان خراب، هما را چه می کنی ۵
در عاشقی سلیم، تلاش وفا مکن
داری هزار عیب، وفا را چه می کنی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۰ - چون نگه دارد مرا زنجیر زلف سنبلی؟
گوهر بعدی:شماره ۹۱۲ - شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.