هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند ریا، توبه، زهد، عشق و وفا می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های زیبا، از بی‌معنایی ریا و زهد ظاهری سخن می‌گوید و بر اهمیت عشق حقیقی و وفاداری تأکید می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوان تر نیاز به توضیح داشته باشند.

شماره ۹۱۱ - ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی

ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی
آیینه هست، قبله نما را چه می کنی ۱

ساقی، سپاه زهد و ورع را چو بشکنی
اول بگو که توبه ی ما را چه می کنی ۲

دست ستاره از مدد رزق کوته است
در جذب دانه اهربا را چه می کنی ۳

از رقص چون سپند نخواهی دمی نشست
چون آمدی به میکده، جا را چه می کنی ۴

هر پر ز بال جغد بود گنجنامه ای
ای خانمان خراب، هما را چه می کنی ۵

در عاشقی سلیم، تلاش وفا مکن
داری هزار عیب، وفا را چه می کنی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۱۰ - چون نگه دارد مرا زنجیر زلف سنبلی؟
گوهر بعدی:شماره ۹۱۲ - شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.