شماره ۹۱۷ - چمن ز لاله برافروخت شمع زیبایی

چمن ز لاله برافروخت شمع زیبایی
شکفت غنچه ی نظاره ی تماشایی ۱

فغان که ساقی ما در بغل دلی دارد
چو شیشه نازک و همچون پیاله هرجایی ۲

ز شرم قد تو در باغ، سرو از بر خویش
چو سایه دور فکنده لباس رعنایی ۳

ز چشم تر، که درین باغ آستین برداشت؟
که شد سفینه ی گل چون حباب، دریایی ۴

به آشنایی دیوانگان عشق، سلیم
شدند شهرروان آهوان صحرایی ۵