شماره ۹۳۴ - ای کاش زخم سینه ی ما واکند کسی

ای کاش زخم سینه ی ما واکند کسی
شاید ترحمی به دل ما کند کسی ۱

از ما چو برق می گذرد آفتاب ما
کو فرصتی که عرض تمنا کند کسی ۲

تکلیف جلوه قامت او را ز عقل نیست
آن فتنه را برای چه برپا کند کسی ۳

کس را چو تاب دیدن او نیست در جهان
گردد چه آفتاب که پیدا کنی کسی؟ ۴

خسرو به طعنه گفت که پنداشت کوهکن
کاری ست کار عشق که تنها کند کسی ۵

خورشید هرکجا که حدیث تو بشنود
باید که اضطراب تماشا کند کسی! ۶

نام وطن، ملال غریبی فزون کند
باید سفر به شیوه ی عنقا کند کسی ۷

سهل است زر به خاک چو خورشید ریختن
از خاک، زر خوش است که پیدا کند کسی ۸

ای دل چه پیش می روی، آن به که در جهان
از دور چون ستاره تماشا کند کسی ۹

دیوانگی سلیم به جایی نمی رسد
خود را به کوی عشق چه رسوا کند کسی ۱۰