هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که از زبان عاشقانه و معنوی برای بیان دردها و آرزوهای روحی استفاده میکند. شاعر از مفاهیمی مانند عشق الهی، رهایی از غفلت، درد و رنج معنوی، و رسیدن به مقصد نهایی سخن میگوید. تصاویری مانند طاووس، پرواز مرغ نیمبسمل، و طوفان حوادث برای انتقال این مفاهیم به کار رفتهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و زبانی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم ممکن است برای خوانندگان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱ - الهی ره نما سوی خود این مدهوش غافل را
الهی ره نما سوی خود این مدهوش غافل را
زدردت جامه زیب داغ چون طاووس کن دل را ۱
برد بی طاقتی از عالم هستی برون دل را
تپیدن بال پرواز است مرغ نیم بسمل را ۲
تب عشقت چنان در آتش بیتابی ام دارد
که شریان از طپیدن در فلاخن می نهد دل را ۳
برآ از خویش و در گلزار مقصد کامرانی کن
ز خود رفتن به سالک می کند نزدیک منزل را ۴
شود از جنبش گهواره خواب طفل سنگین تر
تپیدن بیشتر غافل کند دل های غافل را ۵
زطوفان حوادث فیض عجزت ایمنی بخشد
شکستن می برد جویا به ساحل کشتی دل را ۶
زدردت جامه زیب داغ چون طاووس کن دل را ۱
برد بی طاقتی از عالم هستی برون دل را
تپیدن بال پرواز است مرغ نیم بسمل را ۲
تب عشقت چنان در آتش بیتابی ام دارد
که شریان از طپیدن در فلاخن می نهد دل را ۳
برآ از خویش و در گلزار مقصد کامرانی کن
ز خود رفتن به سالک می کند نزدیک منزل را ۴
شود از جنبش گهواره خواب طفل سنگین تر
تپیدن بیشتر غافل کند دل های غافل را ۵
زطوفان حوادث فیض عجزت ایمنی بخشد
شکستن می برد جویا به ساحل کشتی دل را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر بعدی:شماره ۲ - درونم بی تو شد دریای خون از شوق دیدنها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
