شماره ۳ - چنان به پیش فلک نالم از غمت شبها

چنان به پیش فلک نالم از غمت شبها
که خون دل می چکد از دیده های کوکبها ۱

چو بسته خون دلم را به خویش می آرد
برای خنده گشایم اگر ز هم لبها ۲

نگاه برق گذارش چو شمع دلها گشت
شرار شعلهٔ آهم شده است کوکبها ۳

دلم ز سختی ره ناله می کند چو جرس
که سنگ راه طلب گشته است مطلبها ۴

نمی کشم دم گرمی به کام دل جویا
زترس ریزش این آبگینهٔ قالبها ۵