هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حسرت دیدار معشوق و رنجهای عشق سخن میگوید. شاعر خود را بلبل سوختهبالی میداند که در گلشن عشق پروانهوار سوخته است. او از داغ فراق و زخم هجران مینالد و پیراهنش را از پنبهی داغ توصیف میکند. در پایان، مخاطبان را به شنیدن سخنانش که بوی دم عیسی دارد، دعوت میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۱ - داغ تو بود لاله صفت زیب تن ما
داغ تو بود لاله صفت زیب تن ما
چون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما ۱
دور از گل رخسار تو مانند شکوفه
از پنبهٔ داغ است به تن پیرهن ما ۲
ما بلبل پر سوختهٔ گلشن عشقیم
نشکفت گلی غیر جنون از چمن ما ۳
ای مرده دلان یک نفس از ما نگریزید
بوی دم عیسی شنوید از سخن ما ۴
خو کردهٔ آغوش نزاکت منشانیم
از پرتو مهتاب سزد پیرهن ما ۵
داریم ز بس حسرت دیدار چو جویا
هم مجلس تصویر بود انجمن ما ۶
چون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما ۱
دور از گل رخسار تو مانند شکوفه
از پنبهٔ داغ است به تن پیرهن ما ۲
ما بلبل پر سوختهٔ گلشن عشقیم
نشکفت گلی غیر جنون از چمن ما ۳
ای مرده دلان یک نفس از ما نگریزید
بوی دم عیسی شنوید از سخن ما ۴
خو کردهٔ آغوش نزاکت منشانیم
از پرتو مهتاب سزد پیرهن ما ۵
داریم ز بس حسرت دیدار چو جویا
هم مجلس تصویر بود انجمن ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - کی به گوش او کند جا ناله های زار ما
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.