شماره ۱۲ - می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها

می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها
یا برای مرغ دل می گسترد گل، دامها ۱

سینه را چندان کند تا از برش دور افکند
می کند دایم نگین پهلو تهی زین نامها ۲

نیست حرف راست بازانت، دورو، کاین قوم را
غنچه آسا لخت دل باشد زبان در کامها ۳

خرم آن بیدل که در شبهای هجران با تو بود
گرم گلبازی ز رفت و آمد پیغامها ۴

مهربانتر شو که در آیین عاشق پروری
ناز چون بسیار شد کم نیست از ابرامها ۵

تلخکام آرزوی او بنقد جان خرد
چون کند شکر فروشی لعلش از دشنامها ۶

شیشه را تنها نشد در محفلت قالب تهی
بازماند از حیرت بزمت دهان جامها ۷

گر چنین از فیض نقش پای او بالد به خویش
‏ بگذرد روی زمین جویا ز پشت بامها ۸