هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف طبیعت و احساسات انسانی میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند باد دشت، آهوی صحرا، آیینه، و گل، به بیان مفاهیمی مانند عیبجویی، هنر، زیبایی، و حجب و حیا پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و شاعرانه است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و اخلاقی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۴۲ - هوای دشت چون افتاد در سر آن پریرو را
هوای دشت چون افتاد در سر آن پریرو را
طپیدن های دل صحرا به صحرا برد آهو را ۱
حریف نکته چین را پاسداری کن چو آیینه
یکی صد گوید از عیبت شکستی گر رسد او را ۲
چو نقش پا به هر گامی سری بر خاک اندازد
فسان از سخت رویی باشد آن شمشیر ابرو را ۳
نگردد تنگ دستی پردهٔ روی هنر هرگز
به جیب پاره چون پنهان تواند داشت گل، بورا ۴
وفور نور حسنش مانع نظاره شد جویا
صفای جبهه اش باشد نقاب آن روی نیکو را ۵
طپیدن های دل صحرا به صحرا برد آهو را ۱
حریف نکته چین را پاسداری کن چو آیینه
یکی صد گوید از عیبت شکستی گر رسد او را ۲
چو نقش پا به هر گامی سری بر خاک اندازد
فسان از سخت رویی باشد آن شمشیر ابرو را ۳
نگردد تنگ دستی پردهٔ روی هنر هرگز
به جیب پاره چون پنهان تواند داشت گل، بورا ۴
وفور نور حسنش مانع نظاره شد جویا
صفای جبهه اش باشد نقاب آن روی نیکو را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - سوختم در یاد شمع عارض جانانه ها
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - چسان عنقا کند با هوشم آهنگ پریدنها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.