شماره ۵۳ - زدل بیرون می برد یاد ایام شبابم را

زدل بیرون می برد یاد ایام شبابم را
عمارت می کند پیمانه ای حال خرابم را ۱

زبان رمز می فهمی مشو غافل زمکتوبم
به خود پیچیدن او می نماید پیچ و تابم را ۲

به یک لبخند قانع نیست دل، ساقی سرت گردم
تبسم بیشتر کن، شورتر گردان کبابم را ۳

شب هجران دلم را می گزد پیمانه پیمایی
زبان مار سازد دوریت موج شرابم را ۴

دلم افلاک را از هر طپش در لرزه اندازد
به چشم کم نشاید دید جویا اضطرابم را ۵