هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از طبیعت و عناصر آن مانند گل، چمن، سرو و نسیم سحر برای بیان مفاهیم عمیق انسانی و عرفانی استفاده میکند. شاعر از زیباییهای طبیعت برای اشاره به مسائل انسانی مانند یتیمی، جستجوی حقیقت و ارزش سخنان نایاب بهره میبرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انسانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۵۷ - گل با سر بازار بسنجد چو چمن را
گل با سر بازار بسنجد چو چمن را
بازر به ترازو ننهد خاک وطن را ۱
بر سرو، نسیم سحری برگ گل افشاند
بنگر به گلستان دم طاووس چمن را ۲
ای هم نفسان سیر چمن فرع دماغ است
دور از گل آن رو چه کنم سرو و سمن را ۳
کو دل که کس اندیشهٔ گلگشت نماید
کو دیده که یک ره بتوان دید چمن را ۴
عریان نشوی همچو گهر در همهٔ عمر
از گرد یتیمی کنی ارجامهٔ تن را ۵
جویا بر هر کس نتوان نکته سرا بود
بر خاک میفکن در نایاب سخن را ۶
بازر به ترازو ننهد خاک وطن را ۱
بر سرو، نسیم سحری برگ گل افشاند
بنگر به گلستان دم طاووس چمن را ۲
ای هم نفسان سیر چمن فرع دماغ است
دور از گل آن رو چه کنم سرو و سمن را ۳
کو دل که کس اندیشهٔ گلگشت نماید
کو دیده که یک ره بتوان دید چمن را ۴
عریان نشوی همچو گهر در همهٔ عمر
از گرد یتیمی کنی ارجامهٔ تن را ۵
جویا بر هر کس نتوان نکته سرا بود
بر خاک میفکن در نایاب سخن را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - امشب فزود دل ز طپش جوش دیده را
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - که چو سوزن دوختی بر جامه چشم خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.