شماره ۹۷ - زبسکه کرده مکرر ثنای واجب را

زبسکه کرده مکرر ثنای واجب را
ز هم گسیخته تار نفس کواکب را ۱

همین که بیم فتادن نباشد اقبال است
به چشم کم منگر پستی مراتب را ۲

چنین که جای کند تنگ هم به کلبهٔ دل
عجب که راه برآمد بود مطالب را ۳

کسی که با تو طریق مناسبت جوید
برون کند زدل اندیشهٔ مناصب را ۴

رود زدست هر آن کو به آن میان آویخت
عبث نه پهلو تهی کرده است قالب را ۵

دلا ز شوخی دنبال چشم یار مپرس
خدا به خیر و صلاح آورد عواقب را ۶